Media

Wouter Bos was doof voor het onheil
Posted on 15 april 2012

Artikel over Commissie De Wit met commentaar van Eric Mecking en Willem Middelkoop
Door Eduard Sloot, Nederlands Dagblad (13 april 2012)

Wouter Bos was doof voor het onheil

Oud-minister Wouter Bos had ‘weinig tijd, te weinig informatie en weinig voorbeelden’ toen hij in 2008 miljarden euro’s uitgaf voor ING en ABN Amro.

Is dat zo, of had hij zich beter kunnen voorbereiden op de bankencrisis?

Den Haag

‘Als minister Bos mijn boek over de aanstaande financiële crisis had gelezen, had hij daarop kunnen anticiperen’, zegt historicus en schrijver Eric Mecking. Al in 2005 schreef hij het boek Deflatie in aantocht, waarin hij waarschuwt dat een op schulden gebouwde economie kan leiden tot een wereldwijde crisis. ‘Het hele systeem was gebaseerd op schulden. Banken zaten daar heel diep in. Maar politici kijken niet vooruit of achteruit en laten zich leiden door de waan van de dag. Zo leren we nooit iets.’

Minister Bos kreeg woensdag stevige kritiek van de parlementaire onderzoekscommissie De Wit. Zijn ministerie van Financiën en toezichthouder De Nederlandsche Bank (DNB) waren niet voldoende voorbereid op een crisis bij ABN Amro en ING, en de informatievoorziening aan de Tweede Kamer schoot tekort. In een reactie vraagt de voormalig minister begrip voor de crisissituatie in 2008. ‘We hadden weinig tijd, te weinig informatie, weinig voorbeelden, weinig alternatieven, maar we moesten beslissen. Uitstel was geen optie; er stond te veel op het spel. Ik hoop dat iedereen zich dat blijft realiseren.’

Mecking vindt dat verweer ‘zwak’ en ‘weinig overtuigend’. ‘Op basis van mijn boek had hij tenminste kunnen denken: ‘‘Hoe komt hij daarbij?’’. De duizenden ambtenaren op Financiën hadden daarvan in ieder geval een scenario kunnen maken. Maar als je niks weet, overvalt het je en neem je onder tijdsdruk onverstandige besluiten. Het probleem is dat politici alleen maar reageren. Ze moeten juist anticiperen.’

Dat Bos had moeten anticiperen, vindt ook Willem Middelkoop, die in 2007 in zijn boek Als de dollar valt waarschuwde voor een imploderend financieel systeem. Hij heeft er begrip voor dat de minister snel moest ingrijpen en weinig keus had, ‘maar Bos en DNB hadden kunnen weten dat in een kredietcrisis banken heel snel kunnen omvallen. Er had een draaiboek klaar moeten liggen om niet het risico te lopen dat je in halve paniek besluiten moet nemen. Het heeft mij altijd verbaasd dat er allerlei rampenplannen klaarliggen, behalve voor financiële rampen. En de financiële rampen bleken toch aardig voorspelbaar.’

Had Bos dan toch meer rekening moeten houden met het onheilscenario van Mecking en Middelkoop? ‘Beide auteurs hebben nooit heel concreet de problemen bij ING voorspeld’, verdedigt Ivo Arnold, hoogleraar financiële economie in Rotterdam, de voormalig minister van Financiën. ‘Bovendien is het de taak van DNB om de financiële gezondheid van banken te onderzoeken. Dat was niet de taak van Bos.’

Mecking vindt niettemin dat minister Bos op basis van zijn boek de Nederlandse banken had kunnen laten doorlichten. ‘ING had een heel klein eigen vermogen. Banken waren in aanloop naar de crisis geen banken meer, maar casino’s. En als het misgaat, moet vadertje Staat ervoor opdraaien. Nout Wellink (voormalig president van DNB, red.) zegt dat niemand de problemen zag aankomen. Maar als hij mijn boek had gelezen, had hij geweten dat het fout zou gaan’, aldus de historicus.

Had minister Bos het boek van Willem Middelkoop serieus genomen, dan had hij plannen kunnen maken voor het geval banken in financiële problemen zouden komen. Middelkoop: ‘Met name van Fortis was bekend dat de bank er niet sterk voor stond.’

De grote fouten zijn voor de crisis al gemaakt, meent Arnold. ‘Door liberalisering konden banken als ING en ABN Amro sinds de jaren negentig uitgroeien tot grote en internationaal opererende banken. In een klein landje als Nederland is dat een groot risico: als het met één van die banken misgaat, draait de belastingbetaler er voor op. Dat was echter al een gegeven toen Bos aantrad. Als er dan een crisis ontstaat bij de banken, is het niet vreemd dat er fouten worden gemaakt.’

Arnold vindt de commissie De Wit ‘wel heel hard oordelen’ over minister Bos. ‘Ik begrijp dat ze hem zien als hoofdverantwoordelijk voor de miljardensteun aan ABN Amro en ING, en dat ze kritiek hebben op het feit dat de Tweede Kamer buiten spel werd gezet. Maar in zo’n crisis is ook behoefte aan iemand de regie neemt. Misschien is minister Bos daarin doorgeschoten, maar ik zie liever een minister die knopen doorhakt dan iemand die weifelend toekijkt.’

Geld, goud en zilver
Posted on 16 januari 2012

(bron: Beursbox.nl)
maandag 16 januari 2012 07:35

Eric Mecking en Elmer Hogervorst hebben een in het Nederlands geschreven boek over geld, goud en zilver uitgegeven. In het boek onder andere een mooie beschrijving van de Duitse hyperinflatie in 1923/1924. Belangrijk om te weten, omdat men in Duitsland er alles aan zal willen doen om een herhaling te voorkomen.

Het tweede deel van het boek gaat over goud als belegging en uitleg van hoe u goud en zilver kunt kopen. In feite treft u in het boek veel informatie aan die u al las in de goudrapporten die Beursbox in samenwerking met Haagen Invest al eens uitgaf, maar dat waren PDF formaat rapporten. Nu is het in boekvorm uitgegeven door beide heren en mogelijk dat dit wat meer uw voorkeur geniet. Overigens is het niet zo dat ik het compleet eens ben met wat er in het boek staat, maar daar gaat het niet om. Het is een gedegen stuk werk en u vindt er extreem waardevolle informatie over geld en goud en zilver in.

Het zal waarschijnlijk niet zo zijn dat u nu compleet nieuwe dingen gaat lezen als u al langer mijn eigen stukjes over goud, zilver en geld volgt. U moet het echt meer zien als de kennis over het onderwerp vastgelegd zien in een mooi boek. Overigens heb ik zelf mijn privé goud en zilver voor het grootste deel bij BullionVault liggen.

Meer informatie over het boek: Geld, goud en zilver

Liever goud en zilver dan papiergeld
Posted on 14 januari 2012

(Bron: De Financiële Telegraaf)
vr 14 jan 2011, 07:00
’Liever goud en zilver dan papiergeld’

door Johan Wiering

AMSTERDAM – Het stelsel van papiergeld is gebaseerd op het vertrouwen in de overheid. Het verleden heeft echter aangetoond dat dit geregeld geschaad wordt. Beleggers doen er mede daarom goed aan hun vermogen deels in het schaarsere goud of zilver te stoppen. Dit wordt bepleit in het eind vorig jaar uitgebrachte boek ’Geld, goud en zilver`.

De eerste introducties van het papiergeld draaiden op gigantische mislukkingen uit. Zo dacht Frankrijk dat papiergeld aan het begin van de 18e eeuw de oplossing zou zijn van de financiële problemen. Het op grote schaal laten drukken van geld leidde echter tot hyperinflatie, met catastrofale gevolgen voor het land. Een eeuw later deed de VS dit nog eens dunnetjes over, ook om de oorlog met Groot-Brittannië te kunnen financieren. Hier was de chaos eveneens compleet. Met de invoering van de gouden standaard in de jaren 30 van de 19e eeuw keerde de rust terug. Maar na het uitbreken van de Amerikaanse burgeroorlog werd de verleiding te groot om de geldpersen op volle toeren te laten draaien en dus de koppeling van de dollar aan goud los te laten. Met weer een gierende inflatie tot gevolg.

Hyperinflatieangst in Duitsland

Niet veel later besloten vele landen geld inwisselbaar te maken voor goud. Enkele decennia later was het opnieuw een oorlog, ditmaal de Eerste Wereldoorlog, die een einde maakte aan de gouden standaard. Vooral Duitsland kreeg vervolgens met hyperinflatie te maken, zeker nadat het land de geldpersen overuren liet draaien om de torenhoge herstelbetalingen te kunnen verrichten. ’Berlijners pakten liever de taxi dan de tram omdat ze in de tram direct moesten betalen en in de taxi pas na de rit hoefden af te rekenen’, aldus een quote in het boek. Wie zich nog afvraagt waarom Duitsland momenteel de felste bestrijder van inflatie is, hoeft er maar het betreffende hoofdstuk op na te slaan.
Na de Tweede Wereldoorlog werd met het stelsel van Bretton Woods de gouden standaard nieuw leven ingeblazen. Dat overheden hun reserves behalve in goud ook in dollars mochten aanhouden, kreeg in de loop der jaren echter steeds meer kritiek te verduren. Na het einde van dit stelsel in de begin jaren 70 begon de VS echter pas echt op grote schaal geld bij te drukken, wat voor een jarenlange stijgende trend in goudprijs zorgde.

Goede perspectieven voor goud

Na het historische perspectief in het eerste deel begeven de auteurs begeven zich in het tweede deel van het boek op gladder ijs. Hun voorspelling dat de goudprijs de komende jaren veel verder zal stijgen, staven ze evenwel met argumenten die hout snijden voor wie het verleden doortrekt naar het heden. Ze wijzen er allereerst op dat papiergeld in tegenstelling tot goud op grote schaal bijgedrukt kan worden. ’Goud is niet duur, het is ons geld dat steeds goedkoper wordt doordat de geldpersen overuren draaien.’ Voorts denken ze dat het op het vertrouwen van burgers in hun overheden gebaseerde huidige geldstelsel niet het eeuwige leven heeft. Goud is bovendien nog altijd weinig populair als belegging en blonk in het verleden altijd in perioden dat de rente onder de inflatie lag.

Voorkeur voor fysiek goud of zilver

Doordat zilver nu historisch gezien goedkoop is ten opzichte van goud en de productie bij de consumptie achterblijft, wordt dit edelmetaal zeker zo goede beleggingskansen toegedicht. Juist vanwege het vertrouwensaspect geven de auteurs de voorkeur aan fysieke beleggingen. Specifieke aanbieders kunnen het goud of zilver ook in bewaring nemen. Weliswaar betalen beleggers daarvoor kosten, maar ze kunnen zo gemakkelijk periodieke aankopen verrichten. En de BTW-afdracht over zilver kan zo gemakkelijker worden omzeild.

Geld, goud en zilver, Verleden, heden en een handleiding voor de toekomst. Auteurs: Eric Mecking & Elmer Hogervorst

Goud enige echte betaalmiddel
Posted on 6 januari 2012

(bron: Dichtbij.nl)


Regio | 05 januari 2012

De goudprijs stijgt en de euro is in crisis en steeds minder waard. Rara hoe kan dat? Dat komt omdat goud echt geld is want van edelmetaal. En uw euro is een stel afspraken van politici en bovendien van (waardeloos) papier. Gelooft u mij niet?

Lees dan ‘Geld, goud en zilver’ van Erik Mecking en Elmer Hogervorst. In dit boek wordt de geschiedenis van geld uit de doeken gedaan. En wat blijkt? Goud is al eeuwenlang eigenlijk het enige echte universele betaalmiddel. Het overstijgt de grenzen van culturen, beschavingen en tijdperken want het is namelijk ook echt wat waard. Vandaar de populariteit van goud als sieraad, tand of schat.

Pas in de 17e eeuw komt John Law op het idee om papiergeld uit te geven. Hij koppelde geld los van goud en kon zo geld uit het niets creëren. Dat idee sloeg aan. Vooral bij overheden. En zeker bij de Fransen. Korte tijd later was Frankrijk failliet. John Law ook, trouwens. De Britten zijn slimmer en voeren de goudstandaard in waarmee ze hun geld dekten door een goudreserve. Dit gaat een tijdlang goed, totdat in de jaren 70 van de vorige eeuw politici dit een achterhaald principe vinden. Bovendien is de geldpers aanzetten goedkoper dan goud. Amerika doet dit als eerste, maar alras volgen de Europeanen.

Nederland is vooral bedreven in het aan Jan en alleman verstrekken van goedkope hypotheken. Dit lijkt op economische voorspoed maar is: kijken tot hoever een financiële luchtballon opgepompt kan worden totdat die barst. Tot 2008 om precies te zijn. Vandaar dat de auteurs dit boek tevens als praktische handleiding hebben opgezet voor het aankopen en bezitten van goud, zilver of andere edelmetalen. De mens vertrouwt namelijk terecht al duizenden jaren op de waarde van goud.

Maar u mag ook vertrouwen op de politiek om de eurocrisis op te lossen. Zij moeten het toch weten want ze hebben die problemen zelf gecreëerd. Dat wordt weer de geldpersen aanzwengelen want de Centrale Banken hebben hun goudvoorraden al verkocht. Regeren is vooruitzien namelijk. Niet de binnenkort hypergeïnflateerde euro maar goud heeft het verleden én de toekomst. Lezen dit boek als u niet aan de bedelstaf wilt raken!

Geld, goud en zilver

Verleden, heden en een handleiding voor de toekomst

Eric Mecking & Elmer Hogervorst

Prijs: 22,50 euro.

Michel Sakkers

Michel Sakkers werkt overdag als boekverkoper bij selexyz broese op de afdelingen economie, wetenschap en recht, maar ‘s nachts tekent hij aan een machtig stripverhaal voor jong en oud. Ook leest hij geregeld boeken die ergens over gaan en daar geeft hij gevraagd of ongevraagd zijn mening over.


Interview BNR: Goud terug naar $1.000?

Posted on 20 december 2011

Vanochtend werd ik door Humberto Tan op het zeer vriendelijke tijdstip van 6.17 uur geïnterviewd op BNR over de vraag waarom de goudprijs zo daalde.

Luister hier het interview terug.

Wat ik in het interview vertelde was dat flinke tussentijdse correcties heel gebruikelijk zijn. In ons boek trekken wij de parallel met de Nasdaq tussen 1990 en 2000, waarbij eerst de ‘berenval’ opengaat alvorens we aan de derde stijgingsfase beginnen: de maniefase. De vorige berenval in de goudmarkt vond plaats in 1975 en 1976 waarbij goud per troy ounce daalde van 195 dollar naar 100 dollar en daarmee ongeveer 48,8% verloor. Zie hier de grafiek.

Zou goud in dollars nu 48,8% dalen dan zou dit edelmetaal dalen van de top op 6 september jl. op 1921 dollar per troy ounce naar 984 dollar.

Onmogelijk zegt u? In 1975 was het ook ondenkbaar. En toch gebeurde het.

Maar kijk vooral ook naar de potentie nadát de berenval vol is opengegaan: goud steeg van een koers van 100 op 25 augustus 1976 naar 873 op 21 januari 1980, ofwel 773% stijging. Zilver deed het nog veel beter met een stijging van 1223%.

Kortom: de correctie is nog niet over, kan nog veel verder gaan dan nu het geval is, maar wees voorbereid op de enorme potentie in de aanstaande maniefase.

Favoriet boek
Posted on 17 december 2011

Vandaag staat Elmer in de bijlage van het FD, de FD Persoonlijk, in de rubriek ‘Favoriet boek’:

Geld pinnen of goud kopen?
Posted on 15 december 2011

Lees de drie vragen van Gerhard Hormann van Aktueel Man aan Eric Mecking.

GELD PINNEN OF GOUD KOPEN?
15-12-2011 15:47 | Gerhard Hormann
Onlangs verscheen het door Eric Mecking en Elmer Hogervorst geschreven boek Geld, Goud en Zilver. Daarin leggen beide auteurs nog eens duidelijk uit dat het geldsysteem zoals wij dat kennen slechts op “vertrouwen” berust. En wat gebeurt er (met je spaargeld) als dat vertrouwen opeens verdampt? In dat geval is het misschien geen gek idee om een kistje met goud in je achtertuin begraven te hebben. Tip: vertel iemand die je voor honderd procent vertrouwt waar het goud begraven ligt en houdt er verder lekker je mond over.

Een van de adviezen die jullie in het boek geven is: goud kopen en dat in de tuin begraven. Dat klinkt een beetje als iets uit een piratenfilm?

Eric Mecking: “Haha, gelukkig is ons boek – dat ik samen met Elmer Hogervorst heb geschreven – meer dan een handleiding schat zoeken. Ja inderdaad, bescherm jezelf door goud te kopen. Maar ook zilver is een zeer aantrekkelijk alternatief. En begraaf het vervolgens in je tuin, hoewel er nog veel meer mogelijkheden zijn. Bewaar het in ieder geval niet in een kluis bij de bank want als de bank omvalt, gaat jouw goud en zilver mee in het faillissement. En dan ben je het kwijt.”

Is de euro gered en de crisis opgelost door de laatste “allesbeslissende” eurotop?

“Was het maar zo eenvoudig. De politici hebben, zoals altijd, vooral weer veel beloften gedaan. Dit keer iets dwingender. Het is goed dat de begrotingsdiscipline flink wordt aangetrokken en wordt afgedwongen met sancties. Maar dat hadden de dames en heren politici al ruim tien jaar geleden moeten doen, bij de eerste de beste overtreding van het Stabiliteitspact. Dat had een hoop ellende gescheeld. Nu is het zeer de vraag of de euro het redt, want de problematiek van veel te hoge schulden is er nog steeds. De aankomende bezuinigingen zullen de economieën, die al in recessie verkeren, verder neerwaarts drukken, wat maar op één ding kan uitdraaien: deflatie”

Wat is het beste boek dat je recentelijk hebt gelezen over de crisis?

“Endgame. The end of the debt supercycle and how it changes everything van John Mauldin en Jonathan Tepper. Dit boek stelt dat er niet alleen in Europa, maar ook in de Verenigde Staten van Amerika een einde is gekomen aan de orgie van krediet zoals we die hebben meegemaakt na de loskoppeling van de dollar en het goud in 1971. Bovendien verwachten de auteurs, net als ik, dat we eerst deflatie krijgen en pas daarna inflatie en zelfs hyperinflatie. En houd dan je hart maar vast want dan krijg je toestanden zoals in Duitsland in 1923 die de hele maatschappij verwoesten, zoals we in ons nieuwe boek Geld, goud en zilver uitvoerig hebben beschreven”

Te bestellen via: www.geldgoudenzilver.nl

Interview Radio 5 Wekker-Wakker!
Posted on 13 december 2011

Vanochtend vroeg werd ik door Léonie Sazias op Radio 5 in het programma Wekker-Wakker! kort geïnterviewd naar aanleiding van een vraag van een luisteraar. De vraag luidde: “Mijn man spaart 5 Eurocent munten (zeg maar stuivers). De opbrengst is altijd voor de kleinkinderen. Nu de pot bijna vol is, vraag ik me af of de koperprijs hoger is dan de eigenlijke waarde van de munten.” Beluister hier het interview. Het interview begint om 8:07 uur tot ongeveer 8.10 uur.

Wekker-Wakker!
Elke ochtend tussen 6 uur en 10 uur verrassen Henk Mouwe en Léonie Sazias u met een ontbijt van lekkere muziek, nieuws, weer en interessante gesprekken.

‘Zorg voor jezelf, de overheid is blut’

(Trouw, 10 december 2011)

VANDAAR DIT BOEK Nicole Lucas

Eric Mecking (1959), historicus en financieel-economisch analist:

“Zes jaar geleden schreef ik een boek dat ‘Deflatie in aantocht’ heet. Daarin voorspelde ik een crisis op wereldschaal, de crisis dus waar we nu mee te maken hebben. Dat viel toen echter niet in goede aarde. Ik werd beschuldigd van warrig doemdenken. En er werd gezegd; die Mecking is geen econoom, maar een historicus, wat weet hij helemaal van?

Dat verwijt irriteerde me enorm. Ik dacht; jullie weten niet wat je allemaal boven het hoofd hangt. Jullie denken ten onrechte dat we hier in Nederland immuun zijn voor dat soort ellende.

Juist historici hebben een brede blik. Juist de geschiedenis toont dat er geen garanties zijn. In dit nieuwe boek “Geld, goud en zilver” laat ik aan de hand van verschillende voorbeelden zien hoe een heel financieel bestel onderuit kan worden gehaald. Het drama van de Duitse hyperinflatie na 1918 tijdens de Weimarrepubliek is natuurlijk het bekendst. De waarde van het geld werd volledig vernietigd. Op een gegeven moment werden de prijzen wel zes keer per dag aangepast. Er is de anekdote van een student die een kop koffie bestelde voor 5000 mark. Toen hij iets later om een tweede vroeg, moest hij 9000 mark neertellen.

Veel minder bekend , maar wel illustratief is wat er aan het begin van de Eerste Wereldoorlog in juli 1914 in Nederland gebeurde. Er brak paniek uit, verontruste spaarders gingen massaal met hun spaarboekjes naar postkantoren en banken om geld op te nemen. Maar dat niet alleen. Ze probeerden zoveel mogelijk muntgeld op te potten: gouden tientjes, zilveren rijksdaalders etc. Iedereen probeerde van zijn papiergeld af te komen. Op een gegeven moment waren mensen zelfs bereid om een biljet van tien gulden om te ruilen voor 7,50 of minder aan zilveren munten.

Ik wil laten zien dat het heel hard kan gaan, als de paniek toeslaat. De mens is en blijft nou eenmaal een kuddedier. Als er een gaat, dan volgt de rest. En wat je steeds ziet in tijden van economische en financiele paniek, is dat mensen teruggrijpen op goud. Op zilver ook trouwens. Het gaat om materialen met een intrinsieke waarde, je hebt echt iets in handen.

Papiergeld is natuurlijk volkomen gebaseerd op afspraken en het vertrouwen dat die afspraken worden nagekomen. Maar je hebt de afgelopen jaren kunnen zien hoeveel die afspraken waard zijn. Het vertrouwen in de euro was gebaseerd op het stabiliteitspact. Maar de inkt onder dat verdrag was nog niet droog, of er werd al aan gerommeld.

Wat ik met dit boek wil zeggen is: mensen, neem het heft in eigen handen. We denken dat vadertje staat alles wel goed voor ons zal regelen. Maar hoe kan het dan dat er zeven miljoen woekerpolissen zijn verkocht in Nederland. Ik hoor nu van mensen die een beleggingshypotheek hebben, van wie ik denk; “jij? Jij weet nog niet eens wat een aandeel is.” De overheid had het natuurlijk nooit zover mogen laten komen. Stap dus af van het idee dat de overheid voor u zorgt. Pensioenfondsen komen in de problemen, er komt een recessie, de werkloosheid stijgt. De overheid is gewoon blut. We moeten het zelf opknappen.

Hoe? Dat is eigenlijk heel simpel. Door in ieder geval een deel van je vermogen te investeren in goud en zilver.

In dit boek leg ik – samen met Elmer Hogervorst – ook uit hoe je dat doet. Want ik hoorde van veel mensen: het is wel leuk dat advies, maar hoe gaat dat dan, waar moet ik het kopen, waar moet ik het laten. En wanneer moet ik het verkopen. Al dat soort praktische vragen hebben we beantwoord.

Natuurlijk heb ik zelf ook goud en zilver, maar vraag me niet hoeveel. Niet voor niets haal ik in mijn boek een Spaans spreekwoord aan dat zegt “Liefdesaffaires en goud zijn moeilijk verborgen te houden”. Je kunt het er dus beter niet te veel over hebben. Al moet je uiteindelijk wel iemand in vertrouwen nemen. Je kunt wel zeggen, ik begraaf al dat goud en zilver ergens, maar je moet natuurlijk niet komen te overlijden terwijl niemand weet waar het is. “

Eric Mecking en Elmer Hogervorst, Geld, goud en zilver. Verleden, heden en een handleiding voor de toekomst. Uitgegeven in eigen beheer (www.geldgoudenzilver.nl) ISBN 978 90 8152 00, 250 blz. € 22,50 euro.

Wellink zit weer fout
Posted on 8 december 2011

Geschreven door: Eric Mecking (FD, 8 december 2011)

Elke keer als Nout Wellink, oudpresident van dNB, in de publiciteit komt, probeert hij zijn straatje schoon te vegen. Ook op 2 december weer bij de parlementaire enquêtecommissiede Wit, waar hij opnieuw verklaarde dat niemand de kredietcrisis kon voorzien. Als je het maar vaak genoeg herhaalt, dan gaat het publiek het wel geloven.

Vooral ook als de media de nuance die Wellink dit keer wel aanbracht — ‘behalve enkele onheilsprofeten’ — weglaten. Wellink had destijds beter moeten weten en wist volgens mij ook wel beter, maar durfde dat toen niet te zeggen en kan het nu natuurlijk niet bekennen. Vandaar dat ik me geroepen voel te reageren.

In 2005 heb ik in mijn boek Deflatie in aantocht al gewaarschuwd voor een aanstaande financieeleconomische wereldcrisis. Uit dit boek enkele citaten die weinig aan de verbeelding over laten: ‘Er komt een eind aan de decennialange economische groei en kredietexpansie zoals we die kennen vanaf de Tweede Wereldoorlog. (p. 19) ‘de verwachting is dat de aanstaande crisis minimaal tien jaar zal duren en dat de bodem misschien nog later bereikt wordt.’ (p. 24) ‘dit boek wil u waarschuwen en u beschermen tegen wat komen gaat.’ (p. 25) ‘Als we bedenken dat in de westerse wereld overheden, bedrijven en burgers diep in de schulden zitten, dan is duidelijk dat dit een bedreiging vormt voor het gehele financiele bestel.’ (p. 193194) Ik heb nog een exemplaar thuis liggen. Wellink mag het komen halen. dan kan hij ook mijn nieuwste boek meekrijgen dat ik samen met Elmer Hogervorst heb geschreven en dat onlangs is verschenen.

Eric Mecking is auteur van ‘Deflatie in aantocht’ (7de druk 2010) en ‘Geld, goud en zilver’ (2011).

„Houdbaarheidsdatum van papiergeld is allang verstreken”
Posted on 3 december 2011

(Interview Reformatorisch Dagblad 3 december 2011)

AMSTERDAM– Koortsachtig werken Europese regeringsleiders aan het redden van de euro. Tevergeefs, menen Eric Mecking en Elmer Hogervorst. Het zal hooguit leiden tot uitstel van executie voor de eenheidsmunt. „Ongedekte geldsystemen hebben het in de geschiedenis nog nooit gered.”

Toen de economie nog min of meer floreerde, waarschuwde Mecking in 2005 als een van de eerste auteurs voor naderend onheil. De schuldenberg moest in zijn ogen wel leiden tot een diepe recessie, vergelijkbaar met die uit de jaren dertig van de vorige eeuw.

Niet iedereen nam zijn boek ”Deflatie in aantocht” destijds even serieus. Weekblad Intermediair zette de historicus weg als „warrig doemdenker” die (het stond er echt!) –„niet lachen”– mensen adviseerde om „goud te kopen.” En op de website van Management Scope stond zijn boek prominent vermeld onder het kopje ”Tijdverspilling”.

Geheel in de lijn van Bredero veranderde het beeld toen de kredietcrisis eind 2008 de wereld in haar greep kreeg. Plots kwam veel van wat Mecking al beschreven had (economische krimp, afnemende bestedingen, oplopende werkloosheid, dalende huizenprijzen en een stijgende goudprijs) angstig dichtbij.

Het eerder genoemde weekblad recenseerde de tweede druk van zijn boek lovend als „een boek om bang van te worden.” Bij Management Scope verhuisde zijn boek naar het lijstje ”Verplichte kost”.

De crisis ging Mecking zelf ook niet voorbij. Hij ondervond de effecten enkele maanden terug aan den lijve toen het farmaceutisch bedrijf waar hij werkte, van de ene dag op de andere de complete onderzoeksafdeling –500 man, waaronder Mecking– naar huis stuurde. Solliciteren valt niet mee. Mecking: „De deur zit door de crisis overal potdicht.”

Het bood hem wel de ruimte om hard te werken aan een nieuw boek, waaraan hij eind vorig jaar –met vermogens­adviseur en goudverkoper Elmer Hogervorst (46)– was begonnen en dat deze week verscheen: ”Geld, goud en zilver” (ISBN 978081502900). Daarin betogen de auteurs dat het huidige financiële stelsel gaat ontploffen en zetten ze uiteen hoe burgers hun vermogen daartegen kunnen beschermen.

Die crisis kwam er, maar deflatie nog niet.

Mecking: „Er is onmiskenbaar sprake van een deflatoire trend, maar daarvoor moet je verder kijken dan alleen naar de huidige prijzen in de winkel. Het schuldenplafond is bereikt, de luchtbel van krediet zal de komende jaren leeglopen. Overheden moeten massaal bezuinigen, terwijl de economie nu weer krimpt. Bezuinigingsrondes volgen elkaar hierdoor op, wat de deflatoire trend alleen maar versterkt. Mensen worden daar onzeker van en gaan meer sparen en minder uitgeven. En kijk eens naar de huizenprijs? Die is al fors gedaald. Puur deflatie. En die prijs zal de komende periode nog veel verder dalen. Niet voor niets verkocht Elmer zijn huis al in 2003 en ik in 2008. Tegenover u zitten twee tevreden huurders.”

Waarom is het huidige systeem onhoudbaar?

Hogervorst: „Er bestaat geen dekking voor al het geld dat de afgelopen jaren is bijgedrukt. Het heeft wellicht een schijngroei gecreëerd, maar feitelijk is de burger van de koopkracht van zijn munt beroofd.

Uit de schulden groeien gaat ook niet meer lukken. De enige uitweg is het laten draaien 
van de geldpers, wat op langere termijn weer zal leiden tot 
hyperinflatie. Dat lot treft niet alleen de euro, maar bijvoorbeeld ook de Amerikaanse dollar en de Japanse yen.”

Hebben we niet aan dit systeem toch ook niet veel échte welvaart te danken.

Mecking: „Deels is dat wel zo. Ik hoor ook vaak: Maar Eric, er is nog zó veel geld. En ja, neem bijvoorbeeld mijn ouders: met een huis dat tien keer meer waard is dan wat ze er ooit voor betaalden. Die redden zich heus wel. Meer zorgen maak ik me om mijn dochter. Op een vast contract hoeft de jeugd van tegenwoordig steeds minder te rekenen. Das war einmal. En laten ze zich over een goed pensioen maar helemaal geen illusies maken.”

U verwacht geen oplossingen uit Brussel de komende dagen?

Hogervorst: „De houdbaarheidsdatum van valuta’s in hun huidige vorm is allang verstreken. Wat we nu zien rond de euro is vooral pappen en nathouden. Problemen worden vooruit geschoven, maar de crisis wordt binnenkort zo groot dat politici gedwongen worden drastische maatregelen te nemen.

Dan gaat het geldstelsel op de schop. En dan komt er een nieuw Bretton Woods (de plaats in de VS waar in 1944 een nieuwe mondiale monetaire orde werd geschetst met de dollar, die kon worden ingeruild tegen goud, als basis, MtB).”

Mecking: „Volgens mij wordt het geen Bretton Woods 2, maar een Peking 1. In zo’n nieuw stelsel dicteert China de koers.”

U roept burgers ertoe op niet op politici te wachten maar het heft in handen te nemen en te investeren in edelmetaal.

Mecking: „Juist, denk niet te gemakkelijk dat de overheid de financiële problemen wel oplost. Het verleden leert dat banken kunnen omvallen, zelfs hele staten. Maar aan je eigen goud of zilver kan niemand komen en het kan, in tegenstelling tot geld, ook 
niet worden bijgedrukt.”

Hogervorst: „Iedereen zou eigenlijk op z’n minst íéts aan goud of zilver moeten bezitten om, als in het allerzwartste scenario het geldsysteem ploft en er ruilhandel ontstaat, mee te kunnen betalen.”

De prijs voor goud en zilver ging onlangs door het dak. Is het hoogtepunt niet al bereikt?

Hogervorst: „Wij zien juist nog een groot opwaarts potentieel. De prijsdaling van onlangs is van korte duur en feitelijk een mooi moment om bij te kopen. De echte goudmanie moet nog komen. Wanneer is dat? Als ik nu tijdens lezingen vraag wie er in de zaal goud bezit, gaan er slechts enkele vingers de lucht in. Het bewustwordingsproces is nog volop bezig. Pas als het veel vingers beginnen te worden, wordt het slim om te overwegen weer zoetjesaan uit edelmetaal te stappen.”

Mecking: „We adviseren dus niet om het nu te kopen en tientallen jaren aan te houden. En ook niet primair om rendement op te behalen. Het dient vooral ter bescherming van je vermogen. Wie zal het zeggen: misschien is het over tien jaar wel weer een mooi moment om in vastgoed te gaan.”

Sommige economen noemen goud een nutteloos metaal.

Hogervorst: „Nou, daar denken Chinezen en Indiërs heel anders over. En waarom heeft De Nederlandsche Bank er dan eigenlijk 600.000 kilo van in zijn kluizen liggen? Banken doen smalend over goud omdat ze vrezen dat mensen het vertrouwen in geld verliezen.”

Mecking: „Goud is geen geld, zegt men. Ammehoela. Goud is wél geld. De vraag is vooral wat papiergeld eigenlijk is.”

U stelt in uw boek dat goud begraven in de tuin een goed idee is. Ziet u het voor zich?

Hogervorst: „Ha, jazeker: ”midnight gardening” noemen de Amerikanen dat. Nachttuinieren. Met dat onder de grond verstoppen worden vervelende toestanden uit het verleden geassocieerd. Mijn moeder vertelde me onlangs dat ze in de oorlog thuis fietsen begroeven om ze te verstoppen voor de Duitsers. Maar het gebeurt: ik ken bijvoorbeeld een boer met een groot stuk land. Zo her en der ligt een aardige bult zilver begraven.”

Geld, goud en zilver bij Business Nieuws Radio
Posted on 1 december 2011

Op 29 november was mijn co-auteur Eric Mecking een uur lang te gast bij Business Nieuws Radio. Beluister de laatste 3 minuten van het interview, daarin ook ‘de tip’ van Eric. Zijn tip gaat over de huizenmarkt. Het interview begint kort na wat mededelingen over o.a. het programma Zaken doen e.d.

Beluister het interview hier: http://bit.ly/EricMeckingbijBNR.

Goud als veilige redding bij economische crisis?
Posted on 29 november 2011

In tijden van crisis kun je je geld het beste investeren in goud. Het geldstelsel staat op instorten, denkt Elmer Hogervorst. Hij schreef samen met Eric Mecking het boek Geld, goud en zilver. De schrijvers denken dat de euro in zijn huidige vorm niet kan blijven bestaan, en dat goud het enige is dat zijn waarde behoudt.

Beluister hier het interview terug, vanavond op Omroep Max, Radio 1, Twee dingen

Zaterdag 26 november verscheen in het Haarlems Dagblad een artikel over het boek Geld, goud en zilver. Hieronder de tekst. Om te beginnen een recensie van een van de eerste kopers van ons boek op Bol.com:
5 van de 5
Zeer goed boek!
26 november 2011
Door: Zilverboerke

30-39 jaar
Zeeland
Ondanks dat ik mij al jaren verdiept in de materie via boeken, forums en blogs. Vind ik tot op heden dit het beste boek wat er op de nederlandse markt te vinden is. Ik heb het boek op 1 avond uitgelezen. Met name deel 1 (geschiedenis) is een zeer verhelderend verhaal, wat in andere boeken over het zelfde onderwerp meestal ontbreekt. Aan de hand van de geschiedenis wordt in dit boekt uitgelegd waar we momenteel staan en wat we kunnen verwachten. Ik vind het daarom een zeer compleet boek en een must have voor iedereen. Zelfs voor de wat meer ervaren particuleren op de goud en zilvermarkt. Het 2e deel van het boek is voor mensen die zich al wat langere tijd verdiepen een algemeen bekend verhaal. Maar voor de onervaren mensen een must. Maar ondanks mijn huidig kennisniveau interessant om te lezen, gezien het recent is verschenen (dus actueel) en de afgelopen tijd geen andere boeken zijn verschenen. Oftewel wees geen struisvogel en koop het boek en trek je conclusie wat die ook mag zijn! Hij is dan in iedergeval met enige kennis genomen!
Groet, Zilverboerke

Elmer Hogervorst en Eric Mecking schrijven boek over de werkelijke waarde van het edelmetaal

‘De echte goudmanie komt nog, als je goud hebt, hou het vast’

DOOR ARNOUT HEEMSKERK
Haarlem – -Het financiële stelsel staat op instorten, zo luidt de stellige overtuiging van Elmer Hogervorst en Eric Mecking in hun boek ’Geld, goud en zilver’ dat deze week verscheen. Investeer daarom in goud, luidt hun advies. ,,Verwacht geen oplossing van de politieke leiders, neem het heft in eigen handen.’’

Op vijf april 1933 nam de Amerikaanse president Roosevelt een drastisch besluit. Het bezit van goud werd verboden. Amerikaanse burgers moesten al hun goud inleveren. Alleen wat gouden munten mochten ze aanhouden voor maximaal 100 dollar. Wie weigerde, kon de cel in, of kreeg een boete van 10.000 dollar.
Het was nog net geen diefstal, schrijven Mecking en Hogervorst, want iedereen kreeg een vaste prijs van 20,67 dollar voor ruim dertig gram (ounce) goud. Maar toen de VS een jaar later de vastgestelde goudprijs verhoogde naar 35 dollar, werd de Amerikaanse overheid in een klap miljarden dollars rijker. Ten koste van de Amerikaanse burger, die zijn goud voor een spotprijsje van de hand had moeten doen. Maar Roosevelt kreeg het gelijk van de geschiedenis aan zijn kant: hij had de Grote Depressie bezworen, de VS konden aan hun lange opmars als economische grootmacht beginnen.

Kredietcrisis, eurocrisis. Politieke onrust wereldwijd. Banken die niet langer worden vertrouwd. De toestand in de wereld, om met G.B.J. Hiltermann te spreken, is thans niet florissant. Wie iets van deze of eerdere crises wil begrijpen, kan niet om de rol van goud heen, zo zeggen historicus Mecking en financieel adviseur en goudverkoper Hogervorst (en ook nog voorzitter van Haarlem Jazz). In hun boek verwerken ze enkele historische voorbeelden om hun stelling te onderbouwen: geld verdwijnt, goud blijft.

Uitgelachen

,,Valuta hebben niet het eeuwige leven’’, zegt Mecking, die naar eigen zeggen als een van de weinigen in 2005 de kredietcrisis aankondigde in zijn boek ’Deflatie in aantocht’. ,,Toen adviseerde ik mensen ook al om goud te kopen. Maar ik werd uitgelachen destijds.’’
Met de almaar stijgende goudprijs was het een advies dat velen toen graag opgevolgd hadden. De staatjes in het boek zijn wat dat betreft veelzeggend. De prijs van goud is vanaf 2000 alleen maar gestegen. Van circa driehonderd dollar toen naar de recordprijs van boven de 1900 dollar per ounce (circa 31 gram) halverwege dit jaar. Daarna is de prijs iets gezakt, maar volgens Hogervorst en Mecking is dat van tijdelijke aard. De echte prijsexplosie moet nog komen, zo voorspellen zij.

Hogervorst: ,,Iedereen roept dat goud nu zo duur is, maar als je naar de werkelijke waarde kijkt en de inflatie meerekent, dan valt het heel erg mee. De waarde van goud is juist heel constant, alleen de waarde van de euro is gedaald, zodat het duurder lijkt.’’ Ook het verschijnen van rijke Chinezen, die dol op goud zijn, zal een prijsopdrijvend effect hebben. ,,Er zijn nu heel veel handelaren die goud willen aankopen. Als de prijs op zijn hoogtepunt zou zijn, zouden ze dan niet doen. Aan de andere kant zijn er veel mensen die denken dat het nu goed is om te verkopen, gezien de prijsontwikkeling. Maar ik zeg: als je sierraden of ander goud hebt, hou het vast, want de echte goudmanie komt nog.’’

Goudsmid

De auteurs gaan niet alleen uitgebreid in op de redenen om nu goud te kopen. Ook de geschiedenis van het edelmetaal komt aan bod. Goud spreekt al duizenden jaren tot de verbeelding. Om te bezitten, om te dragen als sieraad, of als appel tegen dorst in onzekere tijden. Eeuwenlang was het ook een betaalmiddel, een gebruik dat pas naar de achtergrond verdween in zeventiende eeuw, toen de Schot John Law het papieren geld uitvond. Hij was de zoon van een goudsmit en zag handel in de ontvangstbewijzen die zijn vader meegaf aan kooplieden die hun goud in bewaring hadden gegeven. Law vond de directe koppeling tussen dergelijke waardepapieren en goud maar onzin, ook voor staten. Een land kon zelf geld creëren, onafhankelijk van de hoeveelheid goud in de kluizen. Zijn briljante idee dat in Frankrijk werd ingevoerd, had desastreuze gevolgen en leidde tot het faillissement van Frankrijk.

Gouden Standaard

De Britten verankerden het papieren geld aan goud in 1800 in de Gouden Standaard. Daarmee diende de goudreserve als dekking voor de hoeveelheid geld in omloop. Het glinsterende goedje had ook een vaste, internationale prijs, die de landen onderling afspraken. In de jaren daarna wisselde de Gouden Standaard van naam en gedaante, en werden de afspraken soms tijdelijk afgeschaft en dan weer ingevoerd. Maar pas in jaren zeventig van de vorige eeuw hield de koppeling goud-geld op te bestaan. Goud kreeg steeds meer het etiket ‘grondstof’ opgeplakt. Overheden begonnen zonder enige rem geld te drukken, Amerika voorop.
,,Daar liggen de wortels van de huidige crisis’’, zegt Mecking. ,,Nederland heeft er ook meegedaan. Niet door de geldpers letterlijk hier in Haarlem maar aan te zetten. Maar door de koop van hypotheken aan te moedigen. Als jij een hypotheek bij de bank van drie of vier ton afsluit, creëert de bank dat geld. ’’
Burgers zijn veel te goedgelovig dat de overheid de financiële problemen wel oplost. ,,Met de voorbeelden uit ons boek zie je dat je daar niet op moet vertrouwen. Zie de VS in de jaren dertig. Ik ben ervan overtuigd dat het huidige financiële systeem instort. Om jezelf te beschermen, moet je zelf actie ondernemen. In onze ogen door goud te kopen.’’
Hogervorst: ,,Mensen vertrouwen goud al vijf of zesduizend jaar. Iedereen op de wereld wil goud, al eeuwen lang. Hoe groter het wantrouwen in het papieren geld, hoe sterker het vertrouwen in goud.”
Mecking: ,,Want wat is een euro? Niet meer dan een stel afspraken. Als oud-papier is het niets waard. Goud daarentegen heeft intrinsieke waarde. Je kan er nu mee in Timboektoe betalen, en over vijf jaar ook nog.’’

Politici kennen van alles de prijs maar van niets de waarde

Geplaatst op 12 oktober 2011 door goudtekoop

Gisteren werd bekend gemaakt dat de Tweede Kamer wil dat er een ‘groot onderzoek’ komt naar de prijzen van nieuwbouwwoningen. Dat lijkt me een onzinnige actie.

Zie hier het bericht zoals dat op Teletekst verscheen:

Sinds de vastgoedfraude ziet de Tweede Kamer kennelijk spoken. Een Kamermeerderheid denkt dat de prijs van een huis veel hoger is dan nodig. Daar ben ik het hartgrondig mee eens. Maar de argumenten die de initiatiefnemers PvdA-Kamerlid Jacques Monasch en D66-Kamerlid Kees Verhoeven noemen, zijn daaraan niet debet. De echte, tevens voor de hand liggende, oorzaak (inflatie) komt bij genoemde politici niet eens op, wat op zich al een treurige constatering is. Dit teletekstbericht was daarom voor mij aanleiding om er zelf eens in te duiken. Een groot onderzoek is niet nodig, zo bleek al snel. Ik bereken voor dit kleine onderzoek helemaal niets en ik zal het dan ook gratis naar de Kamercommissie en de initiatiefnemers in het bijzonder sturen in de hoop dat de Tweede Kamer zijn voordeel ermee doet.

Eerst even afbakenen wat we gaan onderzoeken. Teletekst zegt: “In 2003 kostte een koophuis gemiddeld 230.000 euro, nu is dat een ton meer”. In het persbericht dat op internet circuleert staat letterlijk: “Het is nog maar de vraag hoe het kan dat in 2003 de gemiddelde prijs voor een koopwoning €233.0000 bedroeg, terwijl dat inmiddels al 330.000 euro is.” Het lijkt dus zinvol om de prijsindex van eind 2002 te vergelijken met die van september 2011.

De index zoals het CBS die publiceert zegt dat ultimo 2002 de prijs 110 bedroeg en nu 131. Een simpele rekensom laat zien dat op basis van de index een nieuwbouwwoning in 2011 131/110 x 233.000 euro = 277.481 euro kost. Het verschil bedraagt 44.000 euro en geen ton zoals het persbericht zegt. Zou het soms gebaseerd zijn op een individueel voorbeeld en niet op het gemiddelde van het CBS? Het persbericht zegt toch echt dat het om ‘de gemiddelde prijs’ gaat. Hoe dan ook, ik heb de periode wat uitgebreid om meer in de buurt te komen van hetgeen het persbericht stelt. Daartoe heb ik de prijsindex vanaf januari 2000 genomen. Deze stond toen op 92. Een nieuwbouwwoning die 233.000 euro in januari 2000 zou kosten kan op dit moment worden gekocht voor (131/92 x 233.000=) 331.771 euro. Daar zien we ongeveer een ton verschil.

Laten we nu om te beginnen eens de officieel gerapporteerde inflatie, het CPI-indexcijfer, corrigeren op de prijsstijging van januari 2000 tot september 2011. De gecorrigeerde index neemt dan toe van 92 naar 101,98. Aan een nieuwbouwwoning die in het jaar 2000 233.000 euro kostte, hangt nu een prijskaartje van 258.275 euro. Het verschil bedraagt nog maar zo’n 25.000 euro.

Aangezien het CPI-indexcijfer alleen de prijsinflatie weerspiegelt en niet de monetaire inflatie, geeft dit cijfer geen goede indicatie van de echte geldontwaarding in Nederland. Zo houdt het cijfer alleen al geen rekening met het feit dat er in de afgelopen 10 jaar in Nederland gemiddeld zo’n 36 miljard euro per jaar aan geld voor nieuwe hypotheken werd bijgedrukt. De monetaire inflatie geeft met andere woorden een veel betere indicatie van de daadwerkelijke geldontwaarding. Wanneer we daarom de prijsindex voor nieuwbouwwoningen corrigeren voor de toename van (de ruimste definitie van) de geldvoorraad, M3, gaat de index van 92 naar 63,74 hetgeen een DALING van ruim 30% betekent. Een nieuwbouwwoning anno 2011 kost dan omgerekend slechts 161.428 euro.

Samenvattend kunnen we slechts constateren dat nieuwbouwwoningen hun hogere prijs vooral te danken hebben aan de geldpers. De waarde van een nieuwbouwwoning daarentegen, is in de afgelopen ruim 11 jaar met meer dan 30% gedaald! Toen Job Cohen onlangs tijdens de Algemene Politieke Beschouwingen zei: ‘Voor het kabinet-Rutte geldt: ze kennen van alles de prijs, maar van niets de waarde’, leek het erop alsof bij de oppositiepartijen de gevolgen van geldontwaarding tot het bewustzijn waren doorgedrongen. Nu er op initiatief van de twee oppositiepartijen PvdA en D66 een ‘groot onderzoek’ naar de prijzen van nieuwbouwwoningen wordt geïnitieerd, wordt nog eens pijnlijk duidelijk dat de ontwaarding van ons geld kennelijk toch een geaccepteerd fenomeen is. Voorts blijkt hoe weinig politici kaas hebben gegeten van ons monetaire stelsel.

AEX mét dividenden op niveau december 1993

Geplaatst op 30 september 2011 door goudtekoop

Naar aanleiding van de column van vorige week (AEX: nog steeds veel te duur) daagde Arend Jan Kamp van de Free Media Group (uitgever van o.a. IEX) me uit om dezelfde exercitie te doen met de AEX Total Return. Ofwel niet alleen kijken naar het koersniveau van de AEX, maar ook naar de dividenden. Nu ben ik dol op grafieken, want die zeggen – zoals het gezegde luidt – vaak meer dan 1000 woorden, maar noodzakelijk is dan natuurlijk wel dat je beschikt over de data vanaf 1983. Via via kwamen de data tot mij. Hieronder het resultaat.

Allereerst is het interessant om even het verschil te bekijken tussen de AEX sec en de AEX Total Return (TR).

AEX zonder dividenden topte op 5 september 2000 op een niveau van 703. Inclusief dividenden was dat 1260 punten. Toch bijna 560 punten extra, dus zeker de moeite waard. Voor het toucheren van dit extraatje is het uitgangspunt dan natuurlijk wel dat u uw aandelen sinds 1983 hebt aangehouden. Ook nog een aardig detail: waar de AEX in 2007 al op 564 een top maakte, deed de AEX TR het een stuk beter met een top op 1234 punten, niet ver verwijderd van de top in het jaar 2000.

Zie hier de grafiek van de AEX TR gecorrigeerd voor CPI, voor M3 en gemeten in goud.

De AEX TR gecorrigeerd voor het CPI-cijfer laat op dit moment een AEX TR zien van 426 punten. Vanaf de CPI-gecorrigeerde top op 857 staan we 50% lager. Dat niveau zagen we ook in april 1997 in de CPI-gecorrigeerde AEX TR.

Dan de echte test. We elimineren al het bijgedrukte geld, wat betekent dat voor de AEX TR? We zien een koersniveau van 119 in september 2011. Vanaf de voor M3 gecorrigeerde top op 388 in het jaar 2000 doet de AEX TR -69%. Dit niveau hebben we niet meer gezien sinds……. december 1993. Inclusief dividenden bent u er op dit moment qua waarde niet op vooruitgegaan sinds een kleine 18 jaar…. Dat is, hoe je het wendt of keert, toch een trieste conclusie. Is de AEX TR met andere woorden ‘een belegging die je voor de lange termijn aanhoudt’? Het lijkt er niet erg op.

De AEX TR gemeten in goud geeft nu een niveau aan van 490. Dat betekent dat de AEX TR in goud uitgedrukt nog altijd bijna 11x zo duur is als in januari 1983. Willen we de AEX TR als een echt koopje hebben, dan moet de AEX TR/goud-ratio tenminste terug naar die van januari 1983, te weten 0,085. Dat betekent dat goud óf bij een ongewijzigde AEX TR (op 774) gaat stijgen naar €9.112 per troy ounce ($12.315/oz) óf dat de AEX TR bij ongewijzigde goudprijs gaat dalen van 774 naar 108 ofwel -86% (de AEX zonder dividenden gaat bij -86% terug naar een koersniveau van 38…). Er zijn uiteraard allerlei tussenwegen denkbaar en waarschijnlijker. Een tussenweg waarbij goud en de AEX allebei de helft van de stijging / daling voor hun rekening nemen, geeft een stijgende goudprijs naar €4.500 enerzijds en een tegelijkertijd dalende AEX TR naar bijvoorbeeld 217 (AEX zonder dividenden naar 77) anderzijds. Hoe dan ook, de conclusie blijft: de AEX is nog steeds veel te duur.

Een woning is een waardeloze belegging

Geplaatst op 26 augustus 2011 door goudtekoop

Gisterochtend een bericht in het FD over de huizenmarkt: “Huizenprijzen 8% gedaald sinds piek, verkopen bijna de helft lager”. Is het iets om ons zorgen over te maken? Onroerend goed is toch ‘altijd’ een goede belegging?

Het ziet er mooi uit wanneer we de grafiek van de huizenmarkt erbij pakken. Het CBS publiceert maandelijks de cijfers, de oudste zijn uit januari 1995. De index begint rond de 39 en stijgt naar 113 in 2008. Per saldo 192% stijging ofwel in dertien jaar tijd 14,7% per jaar erbij. Slapend worden we rijk. Die daling van 8% sinds de top stelt immers niets voor. Rekenen we vanaf 1995, dan nog hebben we bij de huidige stand van 104,5 nog altijd een stijging van 169% ofwel 10,2% per jaar te pakken. Kom er maar eens om, waar vind je dat nog vandaag de dag?

 

Natuurlijk is een woning om in te wonen. Maar als we zulke stijgingen zien, wordt het voor velen al gauw een belegging. We kopen niet alleen een eigen woning, maar doen er gauw nog een of twee beleggingspandjes bij. Het liefst gefinancierd. Afgelopen week hoorde ik nog iemand zeggen: “ik weet niet zo goed waarin ik moet beleggen, dus ik houd het maar bij vastgoed. Dat deed ik al jaren en dat beviel me prima. Ja, ik weet het: rendementen uit het verleden zijn geen garantie voor de toekomst. Maar stenen zijn altijd goed. Toch?”

De persoon in kwestie heeft helemaal gelijk als je naar de prijs van de gemiddelde huizenmarkt kijkt. Die prijs is immers fors gestegen en nu slechts 8% gedaald. Maar hoe zit het met de waarde van de huizenmarkt? Prijs is namelijk niet hetzelfde als de waarde. De gemiddelde huizenprijs wordt berekend door te kijken naar de verkoopprijzen in euro’s. De euro is de rekeneenheid, maar wel één die dagelijks aan verandering onderhevig is. We weten immers dat er veel geld wordt bijgedrukt. Ook in euroland staat namelijk de geldpers aan. Dus is het dan wel reëel om te zeggen dat het huis dat je in januari 1995 kocht 169% in “waarde” is gestegen? Het is 169% in prijs gestegen, maar de waarde is een ander verhaal. U zult zeggen: ach de inflatie is laag, een beetje inflatie, wie maalt daar om? De hypotheekschuld wordt dan immers ook minder waard. Prima, laten we eens zien wat het effect van dat beetje inflatie is. We pakken het CBS-cijfer van het consumentenprijsindexcijfer (CPI) erbij en we corrigeren aldus de huizenmarktcijfers voor het CPI-cijfer:

We zien dat de stijging dan een stuk minder is. Van 39 stijgen we naar 83 in 2008, zo’n 112% ofwel 8,6% per jaar. Het actuele indexcijfer bedraagt nu na de daling circa 73. In de afgelopen 16,5 jaar is de voor het CPI-cijfer gecorrigeerde prijsstijging 87% ofwel 5,28% per jaar. Niet slecht gelet op de huidige rentestand, maar ook niet echt briljant.

Zijn we er dan? Nee, absoluut niet. Het CBS-cijfer is leuk maar je kunt er helemaal niks mee. Het is simpelweg geen goede graadmeter van de daadwerkelijke geldontwaarding. We bedenken immers zelf een mandje van goederen om ‘de’ inflatie te becijferen. Prijsinflatie wel te verstaan. Maar de echte geldontwaarding brengen we er niet mee in kaart. Beter is het om het huizenmarktcijfer te corrigeren met de groei van de geldvoorraad. We kijken daarvoor naar het bijgedrukte geld in de ruimste zin des woords: M3. De toename van de M3-geldvoorraad heb ik geëlimineerd uit het huizenmarktcijfer. Dat geeft het volgende beeld:

Sinds januari 1995 steeg het voor M3 gecorrigeerde huizenmarktcijfer van 39 naar een top op 60 in december 2000. Dat is 53% in 6 jaar tijd. Echter, sinds eind 2000 is de index gedaald naar de meest recente koers van…..39! Met andere woorden: de huizenmarkt is in 16,5 jaar flink in PRIJS gestegen maar geheel niet in WAARDE! Zie hier het effect van het bijdrukken van geld. We rekenen in euro’s en wanen ons schatrijk. We beseffen daarbij niet dat deze rekeneenheid aan continue waardevermindering onderhevig is. We kijken enkel naar de prijs en strooien onszelf eurozand in de ogen. In werkelijkheid is er geen stuiver bijgekomen in onze vermogenspositie.

In dat kader is het aardig om te zien wat de huizenprijs gedaan zou hebben wanneer we hem niet in euro’s maar in goud uitdrukken. Goud kunnen we immers niet bijdrukken en heeft dan misschien geen constante prijs (dat komt door de dollar en de euro) maar wel een zeer constante waarde. Zie hier het resultaat:

We zien dat de huizenmarkt in goud uitgedrukt al vroeg piekte, namelijk in april 2001 op 119. Momenteel bevinden we ons op het laagste punt in de afgelopen 16,5 jaar, namelijk op 26. De huizenmarkt uitgedrukt in echt geld laat derhalve een verlies zien van eenderde ten opzichte van de koers sinds 1995.

Het bovenstaande is een interessante uitkomst voor eenieder die denkt dat stenen altijd goed zijn. We zien dat u er in 16,5 jaar per saldo qua vermogen helemaal niets op vooruit bent gegaan. En dan te bedenken dat we naar mijn mening nog tientallen procenten koersdaling voor vastgoed voor de boeg hebben. Het kan niet anders dan dat stenen als beleggingscategorie in de komende jaren hun glans geheel zullen kwijtraken.


Schuld hoger? Goud hoger!

Geplaatst op 21 juli 2011 door goudtekoop

Sommige grafieken behoeven niet veel nadere toelichting. Dit is er zo eentje. Het verhogen van het schuldenplafond houdt de kranten bezig “want anders gaat Amerika failliet”. Los van het feit dat Amerika al failliet is, kan iedereen op z’n klompen aanvoelen wat er straks gaat gebeuren. Een verhoging van de limiet is onvermijdelijk. Noch de Democraten noch de Republikeinen willen toegeven. Het is als twee auto’s die met een bloedgang recht op elkaar af rijden. Wie het eerst zijn stuur omgooit, heeft verloren. Dus die verhoging komt er, zij het misschien last minute of mogelijk enkele dagen te laat. Een plafondverhoging betekent niets anders dan meer dollars bijdrukken en alleen om die reden al kan goud verder doorstijgen.


Enorme run op goud

Geplaatst op 15 juli 2011 door goudtekoop

Er is een enorme run op goud gaande. Dus de koersen gaan flink hoger? Dat valt te bezien.

Vanochtend kopt het AD: ‘Enorme run op goud’:

In een toelichting stelt het AD: “Goudwinkels en webshops draaien overuren nu Nederlanders door de toenemende onrust rond de euro massaal hun spaargeld inruilen voor goud”. Mooi om te zien dat goud een nieuwe all time high bereikt. Zowel in goud in dollars als ook in euro’s zien we deze nieuwe toppen. In euro’s zagen we – vooralsnog – een topje op 13 juli, in dollars een duidelijkere top op 14 juli:

Voor wie erin handelt is dit prima nieuws. Is het ook goed nieuws voor de investeerder zelf? Dat is nog maar de vraag.

We weten vanuit het leerstuk van Socionomics dat als iets groot op het journaal of op de cover van een magazine gebracht wordt we juist contrair moeten gaan denken. ‘The trend is mature’ zegt Socionomics ofwel de trend is rijp zodra de media het aan de grote klok gaan hangen. Dit zou derhalve pleiten voor een draai van de trend in goud. In de grafieken hierboven is dat in euro’s uitgedrukt nog niet zo goed te zien, in dollars lijkt er al meer beweging op gang gekomen te zijn.

Wat het krantenbericht totaal niet aanmerking neemt is de vraag of de zilverprijs deze koersexplosie ook bevestigt.

Zie hier de zilverprijs in dollars. Eind april 2011 topte de zilverprijs rondom de oude top uit 1980 van $ 50 per troy ounce. Na de dreun waarbij een bodem op $33 werd gemaakt, zien we vooral een zijwaarts herstel. We staan nu op zo’n $38, nog altijd 24% onder de top. In euro’s een soortgelijk beeld: van € 34 per troy ounce daalden we naar ruim €22, momenteel rond de €27, ook nog altijd 21% lager. We zien dus een duidelijke divergentie ten opzichte van de goudprijs. Dit lijkt mij prijstechnisch geen goed nieuws voor de komende weken. Ik denk dat zilver in dollars zelfs een nieuwe low kan maken. Begrijp me goed: op de lange termijn gaan we nog veel, veel hoger. Dit lijkt alleen nog maar bevestigd te worden door de poll die het AD op zijn website houdt:

Van de 3429 stemmers zegt 77% dat goud kopen overdreven is. Als de uitslag omgekeerd zou zijn (dus 77% zou zeggen dat men goud zou gaan kopen) dan zou er reden tot zorg zijn. Zover zijn we duidelijk nog lang niet.

De trend in goud is overrijp en een flinke terugval, zeker ook in zilver, lijkt mij waarschijnlijk. Eind juli lijkt een goed moment om weer eens naar de koersen te kijken. Staan we dan flink lager, dan wordt het zeker weer interessant om onze slag te slaan.

De winter duurt nog jaren

Deflatie in aantocht

Terwijl de ECB de inflatie probeert te beteugelen, waarschuwt Mecking juist voor deflatie. ‘Economen kijken alleen naar de prijzen in de winkel. Dat is te beperkt’.

Door Frank van Alphen

Geheel tegen de stroming in voorspelt historicus Eric Mecking (52) al sinds 2005 dat we een periode van deflatie tegemoet gaan. Onlangs verscheen van hem een geactualiseerde versie van het boek Deflatie in aantocht.  ‘Economen kijken alleen naar de prijzen in de winkel. Dat is geen goede graadmeter voor inflatie.’

De Europese Centrale Bank heeft de rente met een kwart procent verhoogd om de inflatie in de kiem te smoren.

‘Die renteverhoging leidt tot een hogere hypotheekrente. Dat heeft weer een verdere daling van de huizenprijzen tot gevolg. Als dat geen deflatie is, weet ik het niet meer. Bedenk dat het huis voor de meeste mensen hun grootste bezit is’, zegt Mecking. ‘Door die onzekerheid zullen mensen meer gaan sparen en minder uitgeven. Dat heeft een deflatoir effect.’

Nout Wellink, president van De Nederlandsche Bank zei dat de invloed van een renteverhoging niet moet worden overschat.

‘Wellink spreekt wel vaker sussende woorden. Hij is meer een diplomaat  en een jurist dan een econoom.’

De meeste economen voorspellen juist inflatie als gevolg van stijgende grondstof- en voedselprijzen. Hoe valt dat te verklaren?

‘Economen kijken alleen naar de prijzen in de winkel. Dat is te beperkt. Die prijsstijgingen hollen de koopkracht van de consument uit. Hierdoor schiet de burger in de stress. Hij gaat en kan minder besteden. Dat betekent dat er minder vraag naar goederen is. Minder vraag heeft op den duur deflatie tot gevolg.

Niet alleen de koopkracht loopt terug, maar mensen hebben ook minder te besteden omdat de overheid 18 miljard moet bezuinigen. We zitten nu opgescheept met de schulden veroorzaakt door de kredietcrisis. Die moeten binnen afzienbare tijd worden afgelost als we ze niet willen doorschuiven naar de volgende generatie.’

Waarom is de  Europese Centrale Bank zo benauwd voor inflatie?

‘De ECB heeft maar een doelstelling: voorkomen dat inflatie boven de twee procent uitkomt. Met name de Duitsers vinden dat zo belangrijk dat ze bereid zijn genoegen te nemen met een lagere economische groei als dat nodig is. De euro moet koste wat kost sterk blijven. Bedenk dat een  sterke euro  ook een deflatoir effect heeft. De export lijdt onder een dure euro. Dat zet de vraag naar Europese producten onder druk.

Aan de andere kant heeft de Federal Reserve, de Amerikaanse centrale bank, ook als doel de werkgelegenheid te bevorderen. Fed-voorzitter Ben Bernanke heeft gezegd dat hij als het nodig met een helikopter dollars over het land wil rondstrooien.

Amerikanen zijn minder bang voor inflatie. Omdat ze veel schulden hebben, hebben ze  zelfs baat bij inflatie. Ze hoeven dan minder terug te betalen.’

Hoe staat het met uw vertrouwen in economen?

‘Er zijn maar een paar economen die de kredietcrisis zagen aankomen. Desondanks blijven ze erg eigenwijs. Ik mis de zelfkritiek. Hun handicap is dat ze denken dat economie een exacte wetenschap is. Dat klopt niet. Het is een menswetenschap. Ondertussen blijven economen wiskundige modellen bouwen waar geen mens in voorkomt.

‘Economen hebben ook weinig historisch besef. Ze roepen  dat landen nooit failliet kunnen gaan. Dat is niet waar. Wie verder kijkt dan tien jaar ziet honderden landen die hun schulden niet meer konden betalen. Als historicus ben ik gewend verder terug te kijken. Ik baseer mijn ideeën op de theorieën van de  Oostenrijkse School en de Rus Kondratieff. Die heeft een cyclus ontdekt bestaande uit vier golven die te vergelijken zijn met de seizoenen.’

In welke fase zitten we nu?

‘In de winter of de neergaande fase. De laatste keer duurde die van 1929 tot 1949. De huidige winter begon in 2000 en duurt zeker tot 2015, misschien 2020. Dat is een periode waarin zeepbellen barsten en schulden moeten worden afgelost. Het economisch herstel dat we nu zien is kunstmatig en tijdelijk door stimuleringsmaatregelen van overheden en verlaging van de rente.

Zodra dat besef doordringt zal de economie opnieuw gaan krimpen. Dat gaat gepaard met faillissementen, dalende huizenprijzen en minder kredieten.’

Wat kun je als consument doen als je deflatie en economische krimp verwacht?

‘Je moet je huis verkopen. Ik heb twee jaar geleden de daad bij het woord gevoegd. Verder zou ik geen vertrouwen hebben in de dollar. Je geld moet je in goud en zilver steken. De goudprijs, die nog steeds stijgt, is een goede barometer voor de onrust op de financiële markten. Als de goudprijs stijgt, is er echt iets ernstigs aan de hand. Ik  schrijf nu een boek over goud en zilver.’

Hoeveel deflatie verwacht u?
‘De deflatie zal slechts enkele procenten bedragen, maar omdat bij deflatie de schulden automatisch toenemen, zullen de gevolgen ingrijpend zijn. Verder verwacht ik economische krimp.’

Leidt de krapte op de arbeidsmarkt als gevolg van de vergrijzing niet tot inflatie?

‘Vergrijzing heeft juist meer deflatie tot gevolg omdat ouderen minder geld uitgeven en meer sparen. Japan is daar het bekendste voorbeeld van. Dat land kampt al bijna twee decennia met deflatie.’

bron: Goudtekoop’s Blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *